Babia Góra - którą trasę wybrać na Diablak?

Planując wejście na Babią Górę, trzeba wybrać nie tylko kolor szlaku, lecz także odpowiedni poziom trudności, miejsce startu i wariant powrotu. Najpopularniejsze podejścia prowadzą przez Krowiarki, Markowe Szczawiny albo Zawoję, ale różnią się długością, widokami i wymaganiami. Poniżej porównuję konkretne trasy, podpowiadam najlepszą pętlę, opisuję Perć Akademików oraz wyjaśniam, jak przygotować się na zmienną pogodę i wyjście z dziećmi.

Którędy wejść na Diablak, żeby trasa pasowała do planu

Babia Góra ma kilka sensownych wariantów, ale nie istnieje jedna najlepsza trasa dla każdego. Inaczej zaplanuję dzień z dziećmi, inaczej ambitne wejście z dużą panoramą, a jeszcze inaczej zimową wycieczkę. Najwyższy punkt masywu, czyli Diablak o wysokości 1725 m n.p.m., potrafi zaskoczyć nawet wtedy, gdy w dolinie jest ciepło i bezwietrznie.

Najprostsza opcja dla rodziny

Jeśli zależy mi na spokojnym dniu w górach, wybieram odcinek Krowiarki - Markowe Szczawiny, nazywany Górnym Płajem. Trasa ma około 6,3 km w jedną stronę, prowadzi głównie przez las i nie zdobywa Diablaka, ale właśnie to jest jej zaletą. Można skupić się na spacerze, odpoczynku przy schronisku i obserwowaniu przyrody bez presji, że trzeba jeszcze pokonać stromą końcówkę.

Ten wariant nie jest jednak trasą na szczyt. Częsty błąd polega na zaplanowaniu Krowiarek i Markowych Szczawin jako krótkiego wejścia na Babią Górę, a dopiero na miejscu okazuje się, że do Diablaka pozostaje jeszcze wymagające podejście. Z dziećmi lepiej potraktować Markowe Szczawiny jako samodzielny cel wycieczki.

Najlepsza droga na szczyt bez trudności technicznych

Najbardziej rozsądne wejście na Diablak prowadzi od Markowych Szczawin przez Przełęcz Brona czerwonym szlakiem. Podejście jest strome, lecz nie wymaga wspinania się po klamrach. Oficjalny czas przejścia wynosi około 1 godziny 31 minut pod górę, ale przy gorszej pogodzie, z plecakiem albo z młodszymi uczestnikami warto założyć więcej czasu.

Ten odcinek dobrze sprawdza się jako część pętli. Zyskujemy łatwiejszą logistykę, możliwość odpoczynku w schronisku i powrót inną drogą. Dla większości osób będzie to lepszy wybór niż próba wejścia przez Perć Akademików tylko dlatego, że uchodzi za bardziej ekscytującą.

Najlepsza pętla na jeden dzień prowadzi przez kilka punktów widokowych

Moim zdaniem najciekawszy wariant jednodniowy zaczyna się na Przełęczy Krowiarki. Stamtąd czerwony szlak prowadzi przez Sokolicę, Kępę i Gówniak na Diablak. Po zejściu ze szczytu warto kontynuować drogę przez Przełęcz Brona do Markowych Szczawin, a następnie wrócić niebieskim szlakiem na Krowiarki.

1. Rozpocznij na Przełęczy Krowiarki i wybierz czerwony szlak.
2. Przejdź przez Sokolice, Kępę i Gówniak, zatrzymując się na punktach widokowych.
3. Wejdź na Diablak i zaplanuj tam dłuższą przerwę tylko wtedy, gdy wiatr i widoczność są dobre.
4. Zejdź czerwonym szlakiem przez Przełęcz Brona do Markowych Szczawin.
5. Odpocznij przy schronisku, a następnie wróć niebieskim szlakiem przez Górny Płaj na Krowiarki.

W zależności od tempa, liczby przerw i warunków trzeba przeznaczyć na ten wariant około 6-8 godzin. Samo podejście i zejście może zająć mniej, ale na Babiej Górze nie planuję dnia „na styk”. Mgła, silny wiatr, oblodzenie albo tłum na szlaku potrafią łatwo wydłużyć przejście o kilkadziesiąt minut.

Największą zaletą tej pętli są otwarte widoki na grani. W pogodny dzień widać między innymi Beskid Żywiecki, Beskid Śląski, Gorce, Tatry i stronę słowacką. Trzeba jednak pamiętać, że odcinek graniowy jest bardziej wystawiony na wiatr niż leśne podejście z Krowiarek do Markowych Szczawin.

Wariant z noclegiem w schronisku

Jeśli jedziemy z rodziną albo nie chcemy robić długiej pętli, dobrym pomysłem jest nocleg w Schronisku PTTK na Markowych Szczawinach. Pierwszego dnia można przejść z Krowiarek do schroniska, a drugiego wejść na Diablak przez Przełęcz Brona i wrócić tą samą drogą lub zejść innym wariantem.

Takie rozłożenie trasy ma praktyczny sens. Dzieci nie muszą od razu pokonać całej pętli, a poranne wejście na szczyt daje większą szansę na dobrą widoczność. Nocleg trzeba rezerwować z wyprzedzeniem, szczególnie w weekendy i podczas wakacji.

Perć Akademików jest ciekawa, ale nie dla każdego

Perć Akademików to żółty szlak prowadzący ze Skrętu Ratowników na Diablak. Jest jednokierunkowa i przeznaczona do podejścia, a na stromych fragmentach ma łańcuchy oraz osiem klamer. To nie jest zwykły skrót do szczytu, lecz techniczny odcinek wymagający pewnego kroku i odporności na ekspozycję.

Nie polecam jej osobom, które dopiero zaczynają chodzić po górach, mają silny lęk wysokości albo wybierają się z małymi dziećmi. W deszczu, przy oblodzeniu lub silnym wietrze trudność wyraźnie rośnie. Brak doświadczenia i mokre skały to połączenie, przy którym lepiej wybrać czerwony szlak przez Przełęcz Bronę.

Szlak bywa sezonowo zamykany, zwłaszcza zimą. Przed wyjściem trzeba sprawdzić aktualny komunikat parku, ponieważ sama obecność łańcuchów nie oznacza, że trasa jest bezpieczna w każdych warunkach. Nie należy też planować zejścia Percią Akademików, ponieważ obowiązuje na niej ruch jednokierunkowy.

Co wybrać zamiast Perci Akademików

Najbezpieczniejszą alternatywą jest czerwone podejście z Markowych Szczawin przez Przełęcz Brona. Jest dłuższe i miejscami strome, ale ma bardziej przewidywalny charakter. Przy pierwszej wizycie na Babiej Górze zdecydowanie wybrałabym właśnie ten wariant, a Perć zostawiła na dzień z bardzo dobrą pogodą i odpowiednim przygotowaniem.

Jak przygotować się do wyjścia z dziećmi i bez przykrych niespodzianek

Babia Góra nie jest miejscem, gdzie można bezrefleksyjnie przenieść zasady z łatwego spaceru po dolinach. Pogoda zmienia się szybko, a na szczycie często jest chłodniej i znacznie bardziej wietrznie. Nawet latem zabieram kurtkę przeciwwiatrową, dodatkową warstwę, czapkę i rękawiczki.

Wyposażenie na letnią trasę

• buty trekkingowe z przyczepną podeszwą,
• kurtka przeciwdeszczowa i odzież chroniąca przed wiatrem,
• minimum 1,5-2 litry napoju na osobę przy całodniowej wycieczce,
• prowiant, który można zjeść bez gotowania,
• naładowany telefon z mapą offline i zapisanym numerem alarmowym GOPR,
• mała apteczka, folia NRC i krem z filtrem,
• kijki trekkingowe, szczególnie przy stromym zejściu.

Na rodzinnej trasie większe znaczenie niż tempo ma regularne jedzenie i picie. Dziecko, które długo nic nie jadło, może nagle stracić siły, dlatego planuję krótkie przerwy co 60-90 minut. Zamiast dużego posiłku lepiej sprawdzają się kanapki, owoce, batony owsiane i coś słonego.

Zima i okres przejściowy

Zimą sytuacja zmienia się całkowicie. Potrzebne mogą być raczki lub raki, kijki z talerzami, ciepłe rękawice i latarka czołowa. Przy oblodzeniu albo silnym wietrze nie traktowałabym Babiej Góry jako dobrego miejsca na pierwszą zimową wycieczkę.

Jesienią i wiosną szczególnie łatwo o błąd w ocenie warunków. W dolinie może być bezśnieżnie, podczas gdy powyżej granicy lasu zalega lód. Najrozsądniej sprawdzić prognozę dla wysokości około 1700 m, a nie tylko temperaturę w Zawoi.

Bilety, parking i zasady, o których łatwo zapomnieć

Wejście na teren Babiogórskiego Parku Narodowego jest płatne niezależnie od wybranego szlaku. Aktualnie bilet kosztuje 10 zł normalny i 5 zł ulgowy. Można kupić go online, przy dyrekcji parku albo w punktach informacji na Polanie Krowiarki i w Zawoi Markowej.

Jeśli wybieram start w Zawoi Markowej, uwzględniam także parking. Obowiązują tam stawki 15 zł za pierwszą godzinę, 5 zł za drugą i każdą kolejną oraz 30 zł za postój dobowy powyżej 5 godzin. Przy Krowiarkach opłaty i dostępność miejsc mogą zależeć od operatora, dlatego w weekend najlepiej przyjechać wcześnie.

Na terenie parku nie wolno wprowadzać psów, z wyjątkiem wskazanej przez park ścieżki Mokry Kozub. Obowiązuje również zakaz lotów dronami. Nie schodzę ze znakowanego szlaku, nie dokarmiam zwierząt i zabieram ze sobą wszystkie śmieci, także obierki oraz chusteczki.

Przeczytaj również: Połonina Wetlińska - ile trwa przejście i jaki szlak wybrać?

Dojazd i organizacja dnia

Przed wyjazdem sprawdzam, czy wybrany parking jest dostępny i czy kursuje transport do Krowiarek. W sezonie letnim dojazd bywa łatwiejszy, ale przy dużym ruchu miejsca szybko się kończą. Własny samochód daje większą swobodę, natomiast pętla jest wtedy wygodniejsza niż trasa wymagająca powrotu do innej miejscowości.

Na szlak wychodzę możliwie rano. Dzięki temu mam zapas czasu, większą szansę na spokojny parking i możliwość zawrócenia bez nerwowego pilnowania zachodu słońca. Przed wejściem sprawdzam jeszcze komunikat turystyczny, kamerę oraz prognozę na grani, bo to one decydują, czy ambitny wariant ma tego dnia sens.

Jak wybrałabym trasę na konkretny rodzaj wycieczki

Na pierwszy rodzinny spacer wybrałabym Krowiarki i Markowe Szczawiny. To dobra opcja, gdy chcemy poczuć klimat Babiej Góry, ale nie mamy pewności, jak dzieci zniosą dłuższe podejście.

Na zdobycie szczytu bez technicznych atrakcji postawiłabym na pętlę przez Krowiarki, Sokolice, Diablak, Przełęcz Brona i Markowe Szczawiny. To najbardziej wszechstronny wariant, bo łączy panoramy, różne typy terenu i możliwość odpoczynku przy schronisku.

Perć Akademików zostawiłabym na dzień z dobrą pogodą, lekkim plecakiem i grupą, która ma już doświadczenie w stromym terenie. Babia Góra najlepiej smakuje wtedy, gdy trasa jest dopasowana do możliwości uczestników, a nie do ambicji zapisanej na mapie.