Najważniejsze informacje przed wyjściem na Halę Gąsienicową
- Dystans z Kuźnic do Murowańca wynosi około 5 km w jedną stronę.
- Na przejście trzeba przeznaczyć średnio 1 godz. 40 min do 2 godz. 15 min.
- Przez Jaworzynkę początek jest łagodniejszy, ale końcowe podejście bardziej strome.
- Szlak przez Boczań prowadzi bardziej równomiernie pod górę i oferuje szersze widoki.
- Powrót z krótkim odpoczynkiem zajmuje zwykle 4-5 godzin.
- Przed wyjściem trzeba sprawdzić komunikat TPN, pogodę i warunki na szlaku.
Jak wygląda przejście z Kuźnic na Halę Gąsienicową
Kuźnice leżą na wysokości około 1010 m n.p.m., a schronisko Murowaniec na Hali Gąsienicowej około 1500 m n.p.m. Oznacza to mniej więcej 500-600 m podejścia, zależnie od wybranego wariantu i sposobu pomiaru trasy.
W praktyce określenie „Hala Gąsienicowa” nie oznacza jednego punktu. To rozległy rejon Rówienek i Hali Gąsienicowej, w którym znajduje się między innymi schronisko PTTK Murowaniec. Dla większości turystów właśnie schronisko jest celem podstawowym, choć sama panorama zaczyna się otwierać wcześniej, szczególnie w okolicy Przełęczy między Kopami.Oba szlaki łączą się na Przełęczy między Kopami, zwanej także Karczmiskiem. Stamtąd niebieskie znaki prowadzą przez Rówień Królową na Halę Gąsienicową. Ostatni odcinek jest łagodniejszy, dlatego po stromym podejściu z Kuźnic można trochę odetchnąć.
| Parametr | Orientacyjna wartość |
|---|---|
| Długość w jedną stronę | około 4,8-5 km |
| Czas podejścia | około 1 godz. 40 min-2 godz. 15 min |
| Przewyższenie | około 500-600 m |
| Trudność latem | umiarkowana, bez łańcuchów i drabinek |
| Powrót do Kuźnic | około 1 godz. 30 min-2 godz. |
Podane czasy są orientacyjne. Przy dużym ruchu, przerwach z dziećmi albo mokrych kamieniach wycieczka może potrwać dłużej. Ja zawsze planuję co najmniej godzinny zapas, zamiast układać dzień według idealnego tempa z mapy.
Boczań czy Jaworzynka który wariant wybrać
Przez Jaworzynkę prowadzi żółty szlak, który później łączy się z niebieskim na Przełęczy między Kopami. Przez Boczań i Skupniów Upłaz od początku idzie się szlakiem niebieskim. Czas przejścia jest podobny, ale charakter obu tras wyraźnie się różni.
| Wariant | Jak wygląda | Dla kogo będzie lepszy |
|---|---|---|
| Przez Dolinę Jaworzynki | Łagodniejszy początek dnem doliny, później dłuższe i bardziej strome podejście. | Dla osób, które wolą spokojnie rozpocząć marsz i doceniają leśno-pastwiskowy krajobraz. |
| Przez Boczań | Bardziej równomierne podejście, miejscami kamieniste, z widokami na okoliczne doliny. | Dla osób, które wolą rozłożyć wysiłek na całą trasę. |
Jaworzynka sprawdza się przy spokojnym tempie
Początkowy odcinek przez Dolinę Jaworzynki jest dobry na rozgrzewkę. Idzie się stosunkowo łagodnie, mijając Polanę Jaworzynka i dawne szałasy pasterskie. Trudniejszy fragment pojawia się później, gdy ścieżka zaczyna zdecydowanie piąć się ku przełęczy.
Ten wariant wybieram wtedy, gdy zależy mi na bardziej urozmaiconym rytmie marszu. Trzeba jednak uprzedzić dzieci, że końcowe podejście może wydać się długie, mimo że do celu pozostaje już niewiele.
Boczań daje bardziej równomierny wysiłek
Szlak przez Boczań od początku prowadzi pod górę. Nie ma tu długiego płaskiego odcinka, ale wysiłek rozkłada się bardziej przewidywalnie. Przy dobrej pogodzie pojawiają się widoki na Dolinę Olczyską, Nosal i Kopieniec, dzięki czemu marsz nie jest wyłącznie monotonnym podejściem przez las.
Na zejście często wybieram właśnie Boczań, jeśli na wejście prowadziłam grupę przez Jaworzynkę. Taka pętla pozwala zobaczyć oba warianty i nie wracać tą samą ścieżką.
Jak zaplanować wycieczkę z dziećmi
Latem trasa nie jest technicznie trudna, ale nie należy mylić tego z krótkim spacerem. W obie strony wychodzi około 9,5-10 km, a suma podejść jest odczuwalna. Dla młodszych dzieci ważniejsza od samej odległości będzie możliwość częstych przerw i spokojne tempo.
Wózek dziecięcy nie sprawdzi się na tym szlaku. Kamieniste, nierówne fragmenty i strome podejścia wymagają wygodnych butów z dobrą podeszwą. Nawet w ciepły dzień spakowałabym do plecaka kurtkę przeciwdeszczową, czapkę, dodatkową warstwę ubrania i zapas wody.Przeczytaj również: Połonina Wetlińska - Jak zaplanować idealne wejście?
Co zabrać na trasę
- buty trekkingowe lub sportowe z przyczepną podeszwą,
- minimum 1-1,5 litra wody na osobę, szczególnie przy ciepłej pogodzie,
- kanapki i przekąski, bo bufet w schronisku może być zatłoczony,
- odzież przeciwdeszczową i cieplejszą bluzę,
- naładowany telefon z zapisanym numerem alarmowym 985 lub 112,
- gotówkę albo przygotowaną płatność elektroniczną na wypadek problemów z zasięgiem.
Do Kuźnic nie dojeżdża się zwykłym samochodem. Najprościej skorzystać z busa z rejonu dworca autobusowego w Zakopanem albo taksówki. Samochód można zostawić na miejskim lub prywatnym parkingu niżej, ale w sezonie miejsca szybko się kończą, więc przyjazd z dużym zapasem oszczędza sporo nerwów.
Wejście do Tatrzańskiego Parku Narodowego jest płatne. Na stronie TPN podstawowy bilet kosztuje 11 zł, a ulgowy 5,50 zł, jednak przed wyjazdem najlepiej sprawdzić aktualną taryfę. Bilet można kupić przy wejściu lub online, a potwierdzenie dobrze zapisać wcześniej w telefonie, ponieważ w górach zasięg bywa nierówny.
Co można zrobić po dojściu na Halę Gąsienicową
Najprostszy plan zakłada odpoczynek przy Murowańcu i powrót do Kuźnic. To rozsądna opcja dla rodzin, osób początkujących oraz tych, którzy chcą zakończyć spacer przed popołudniowymi burzami. Sama Hala oferuje już świetne widoki na Kościelec, Granaty i otoczenie Doliny Gąsienicowej.
Jeśli grupa ma jeszcze siłę, można przedłużyć wycieczkę do Czarnego Stawu Gąsienicowego. Z Murowańca to około 1,6-1,7 km i 35-45 minut marszu w jedną stronę. Ten odcinek jest bardziej kamienisty, więc po dodaniu go do planu cała wycieczka może zająć 5-6 godzin.
Na dalsze szlaki, między innymi w stronę Zawratu, Świnicy, Granatów czy Kościelca, nie zabierałabym niedoświadczonej rodziny bez dokładnej oceny kondycji i warunków. Hala Gąsienicowa jest dobrym celem samym w sobie, a ambitniejsze odgałęzienia mają już wysokogórski charakter.
Ciekawą alternatywą jest rozpoczęcie marszu w Brzezinach i dojście do Murowańca czarnym szlakiem przez Dolinę Suchej Wody. Podejście jest dłuższe, ale bardziej jednostajne i mniej zatłoczone. Trudność polega na logistyce, ponieważ trzeba zaplanować powrót do innego punktu niż miejsce startu.
Warunki na szlaku i bezpieczeństwo
Wiosną i jesienią trasa może wyglądać zupełnie inaczej niż latem. Po deszczu kamienie robią się śliskie, a po opadach śniegu potrzebne są raczki lub pełny sprzęt zimowy, zależnie od warunków. Zimą okolice Jaworzynki mogą wymagać szczególnej ostrożności lawinowej, dlatego nie traktowałabym tego wyjścia jako zwykłego spaceru.
Przed wyjściem sprawdzam komunikat turystyczny TPN, prognozę i zagrożenie lawinowe. TPN przypomina również, że od 1 marca do 30 listopada po wszystkich szlakach nie wolno poruszać się od zmierzchu do świtu. W praktyce oznacza to konieczność wczesnego startu, zwłaszcza gdy planujemy Czarny Staw.
Nie warto schodzić ze znakowanego szlaku ani skracać drogi przez kosodrzewinę. Na terenie parku nie zbieramy roślin, nie karmimy zwierząt i nie pijemy wody z potoków bez odpowiedniego uzdatnienia. Te zasady są proste, ale właśnie ich lekceważenie najczęściej zamienia przyjemną wycieczkę w niepotrzebny problem.
Podczas burzy najlepiej zawrócić albo przeczekać załamanie pogody w bezpiecznym miejscu. Hala Gąsienicowa nie jest celem, dla którego warto ryzykować, a odwołanie wyjścia przy złej prognozie jest rozsądniejszą decyzją niż późniejszy pośpiech na szlaku.
Najlepszy plan na dzień między Kuźnicami a Halą Gąsienicową
Na pierwszą wycieczkę polecam wejście przez Jaworzynkę, odpoczynek przy Murowańcu i zejście przez Boczań. Taki układ daje około 10 km marszu, dwa różne krajobrazy i wystarczająco dużo czasu na przerwy.
Jeżeli grupa ma dobrą kondycję, można dołożyć Czarny Staw Gąsienicowy. Nie planowałabym jednak tego rozszerzenia z góry za wszelką cenę. Najlepsza górska wycieczka to ta, po której zostaje ochota na kolejny szlak, a nie walka z czasem i zmęczeniem na ostatnich kilometrach.
